رتبهبندی ۱۰۰ کارگردان قدرتمند هالیوود منتشر شد و کریستوفر نولان با پشت سر گذاشتن رایان کوگلر، دنی ویلنوو، گرتا گرویگ و کوئنتین تارانتینو در صدر ایستاد تا نشان دهد کمتر کسی در هالیوود از قدرت، اعتماد و وفاداری مخاطبی که او دارد، برخوردار است.
بازگشت به مدل مبتنی بر مؤلف در هالیوود
مت بلونی، منتقد سینما، در گزارش جدید خود استدلال کرده است که گرچه کارگردانان به طور کامل جایگزین مالکیت معنوی به عنوان ارزشمندترین دارایی هالیوود نشدهاند، اما بزرگترین جذبکننده مخاطب در این صنعت بودهاند. به گفته وی، موفقیت «اودیسه» نولان که بزرگترین افتتاحیه جهانی او تا به امروز را رقم زد، قدرت رو به رشد تأثیر فیلمساز بر هدایت گیشه را تأیید میکند.
سایت «والچر» نیز در گزارش خود تأکید کرده که هالیوود در حال بازگشت به مدل مبتنی بر مؤلف است که یادآور دهه ۱۹۷۰ میلادی است؛ زمانی که کارگردانهایی مانند فرانسیس فورد کاپولا و مارتین اسکورسیزی از نفوذ عظیمی برخوردار بودند. این سایت رتبهبندی خود را بر اساس ۶ معیار کلیدی انجام داده است: ثبات مجموعه آثار، قابلیت سودآوری تجاری، خلاقیت فیلمها، اعتبار در صنعت سینما، شهرت کلی در بین مخاطبان و همکاران و پتانسیل آینده.
چهرههای برتر؛ از نولان تا تارانتینو
در این فهرست، کریستوفر نولان در رتبه اول جای گرفته و پس از او رایان کوگلر با موفقیت فیلمهایی مانند «گناهکاران»، «کرید» و ۲ فیلم «پلنگ سیاه» در رتبه دوم قرار دارد. دنی ویلنوو که موفقیت خود را مدیون فیلمهایی مانند «تلماسه» است، در رتبه سوم ایستاده و گرتا گرویگ به دلیل پدیده فرهنگی و تجاری «باربی» در رتبه چهارم قرار گرفته است. کوئنتین تارانتینو نیز با وجود اینکه بیش از ۷ سال است فیلمی نساخته، در جمع ۵ چهره برتر جای دارد.
جیمز کامرون که بخش عمدهای از ۲۵ سال اخیر را صرف مجموعه فیلمهای «آواتار» کرده، در رتبه ششم جای دارد و استیون اسپیلبرگ و مارتین اسکورسیزی به ترتیب در رتبههای هفتم و هشتم قرار گرفتهاند. جردن پیل و پل توماس اندرسون نیز دهه اول این فهرست را تکمیل میکنند.
غیبتهای قابلتوجه و تنوع در فهرست
از آنجا که چهرههای سفیدپوست در این فهرست غالب هستند، والچر اذعان کرده است که این امر ساختار قدرت موجود در هالیوود را بازتاب میدهد که به شکل نامتناسبی مردان سفیدپوست را در مرکز توجه دارد. با این حال، نامهایی مانند کلویی ژائو (رتبه ۴۶)، جینا پرینس-بیتوود (رتبه ۶۰) و اولیویا وایلد (رتبه ۹۲) نشان از حضور هرچند محدود کارگردانان زن و غیرسفیدپوست در این فهرست دارد.
کارگردانانی مانند آری آستر (رتبه ۹۰)، رابرت اگرز (رتبه ۳۲) و یورگوس لانتیموس (رتبه ۴۷) که با فیلمهای هنری و غیرمتعارف خود شناخته میشوند، نیز جایگاه خود را در این فهرست پیدا کردهاند که نشان از توجه صنعت به تنوع سلیقهها و سبکهای فیلمسازی دارد.
در انتهای فهرست، نام کارگردانان شاخصی مانند مایکل بی (رتبه ۹۵)، زک اسنایدر (رتبه ۹۶)، گای ریچی (رتبه ۹۷) و تاد فیلیپس (رتبه ۹۸) به چشم میخورد که نشان از رقابت شدید در صنعت سینما و تغییر سلیقه مخاطبان دارد. این رتبهبندی در حالی منتشر شده که صنعت سینما پس از یک دهه تسلط بر دنبالهها، به سمت احیای قدرت فیلمسازان به عنوان برندهای مستقل حرکت میکند و تماشاگران بیش از پیش به نام کارگردان برای انتخاب فیلم توجه میکنند.
Leave a Reply